Rozdział 35

-Co oglądamy?-usiadłam obok Bena
-Oglądam Lego Ninjago. -uśmiechnął się. Drzwi się otworzyły. Nie wiem co ludzie mają do przeszkadzania mi co chwilę. Spojrzałam na przedsionek
-Co on tu robi?-prawie krzyknęłam.

-Vic powiedziała mi co się dzieje. A ja jako twój przyjaciel,który wie co dla Ciebie najlepsze, myślę że musicie się pogodzić. -Shawn zdjął kurtkę -Zajmę się Benem -szepnął-Młody chcesz się nauczyć czegoś fajnego?-wbiegł do salonu. Przeszłam na ojczysty język z chłopakiem
-Siadaj. -wstawiłam wodę.
-Lena...-zaczął
-Nie. Nigdy ci nie wybacze. Takich rzeczy się nie wybacza. Nawet jeśli jesteś moim bratem.  Po prostu nie -usiadłam
-Po co więc musiałem tu wchodzić?-uniósł brwi
- Ponieważ chce żeby Shawn myślał że wszystko będzie między nami okej. -zaczęłam bawić się paznokciami-Słuchaj,Aaron. Nie wybacze ci ale powiem jedną rzecz. Kocham Cię braciszku,nigdy nie przestałam,ale jestem chora. Nie chce żeby nie dowiedział się nikt,któremu o tym nie powiem. A w tym Vic i Shawn. Rozumiesz?
-Jak najbardziej. "Nie oszukuj jednak osób które Cię kochają "-ostrzegł mnie takimi słowami jakimi zawsze groziła mi mama
- Są moimi przyjaciółmi -spojrzałam mu w oczy

-Kłamiesz. Okłamujesz sama siebie. Shawn lubi Cię bardziej niż przyjacielsko i rodzinnie. Lubi Cię jako dziewczynę . A Vic... Wiesz że ją znam. Długo. Prawie tyle ile ty. Nie jest twoją przyjaciółką. Zawsze była kimś więcej. Twoją jakby zaginioną siostrą,huh?-przestałam szarpać materiał spodni.
-Dlatego nie chce ich skrzywdzić. Shawn jest dobry,nic nie zrobił. A Victoire... Zawsze z nią byłam w trudnych chwilach. Nie powinna cierpieć
Shawn POV
Znalazłem list w szufladzie dziewczyny. Był z kliniki neurologicznej. Pomimo tego że nie powinienem go otwierać zrobiłem to. Ma raka. Natychmiast go odłożyłem na miejsce. Nastawiłem alarm na następną minutę.
-Mała,muszę iść . -zajrzałem do kuchni uśmiechając się do Leny.
-Jasne. -odwzajemniła go . Wyszedłem na ulicę